Italië kroont zich tot Europees kampioen na strafschoppen, Wembley in rouw

Wembley in rouw. In een bloedstollende strafschoppenreeks trok Italië aan het langste eind, met dank aan hun superman in doel Gianluigi Donnarumma. De troepen van Roberto Mancini zijn na een ijzersterk toernooi een verdiende Europees kampioen. In de beslissende penaltyreeks deden missers van Rashford, Sancho en Saka de thuisploeg de nek om. Na 90 minuten stond er een 1-1 tussenstand op het bord na goals van Shaw en Bonucci. Een schrale troost voor de Rode Duivels: net als op het WK sneuvelden ze tegen de latere winnaar.

De EK-finale in een notendop:

  • Sleutelmoment: De Italianen moesten vrezen voor Engelse stilstaande fases, maar keerden de rollen om in minuut 67. Daarmee ontsnapten ze aan een pijnlijke nederlaag door een bliksemsnel tegendoelpunt.

  • Man van de match: Niet enkel in deze wedstrijd, maar in het hele toernooi ontpopte Gianluigi Donnarumma zich tot een van de beste doelmannen van Europa en ver daarbuiten. De twee penaltysaves waren de kers op de taart.

  • Opvallend: Het Engelse penaltyspook lijkt weer terug van weggeweest. Drie jaar geleden leek dat weggejaagd door de zege op strafschoppen tegen Colombia, maar uitgerekend op de avond waarop het voetbal terug thuis zou komen, loopt het weer helemaal mis.

Shaw lijkt de proloog van een Engels sprookje te schrijven

Na een lange wereldreis van 55 jaar zou het voetbal deze zomer eindelijk weer naar huis komen. De Engelse fans bouwden al wekenlang op naar de grote terugkeer. Dat er daarvoor nog een finale gespeeld hoefde te worden, leek niet meer dan een formaliteit te zijn, al hoopte Italië vurig het voetbal nog te verleiden tot een uitstapje naar het land van het calcio.

 

Die laatste plannen leken toch al snel opgeborgen te kunnen worden. Amper 1 minuut en 57 seconden had Engeland nodig om de vele gekke fans helemaal door het dak te laten gaan. Trippier, de rechtse wingback, verstuurde een voorzet op maat richting zijn collega aan de linkerkant en die kans liet Shaw niet liggen. Het snelste doelpunt ooit in een EK-finale was ook meteen Shaws eerste treffer ooit voor zijn nationale team.

 

De Italianen, tijdens het tornooi geroemd voor hun prachtige voetbal, hadden duidelijk tijd nodig om van die dreun te bekomen. Pas rond het halfuur kwamen ze weer bovendrijven en lieten ze weer flitsen van hun prachtige calcio zien. Chiesa overleefde enkele aanslagen van Rice, maar zag zijn grondscherend schot een metertje naast gaan na zo'n zeldzame aanvallende impuls.

 

Een verder onzichtbare Immobile raakte met zijn volley dan weer niet verder dan een Engels been en Insigne en Bonucci beperkten zich dan weer tot een ongeïnspireerd afstandsschot. De Engelsen leken alles onder controle te hebben en stonden bij de rust op amper 45 minuten van een eerste Europese titel en een ongezien volksfeest.

De Italianen knokken zich op z'n Engels weer in de wedstrijd

Na de koffie claimden de theedrinkers al meteen een strafschop. Sterling ging na een licht contact neer, maar werd vooral een slachtoffer van zijn eigen reputatie als fopduiker. Vol frustratie beging Sterling niet veel later een oerdomme overtreding, maar gelukkig voor heel Engeland stond het vizier van Insigne ook na de rust niet op scherp.

 

De troepen van bondscoach Mancini moesten komen en deden dat ook, zij het vol geduld. Ook in Italië blijkt geduld te lonen, want Insigne kon vanop de achterlijn in de korte hoek knallen en Chiesa mikte even later naar de verste paal, maar telkens stond of lag Jordan Pickford goed in de weg.

 

Lukt het niet op z’n Italiaans, dan maar op z’n Engels. Op een hoekschop kreeg Chiellini een halve catchgreep te verwerken en Verratti zag zijn schot via Pickford tegen de paal belanden. In de kluts twijfelde Bonucci geen seconde en in de herneming werd de 1-1 vol overtuiging tegen de netten geknald. Met de klap maakte het Engelse gejuich plaats voor ongeduldig gejoel op de tribunes en veel twijfel op het veld.

 

Dat was het moment om de Engelsen helemaal tegen het canvas te meppen. Berardi leek de handschoen op te nemen wanneer hij door de buitenspelval glipte, maar voor een zuivere linkspoot was er te weinig tijd om te besluiten voor een aanstormende Pickford. De Engelsen profiteerden en rechtten de rug, op z’n minst tot aan de verlengingen.

De kroniek van een aangekondigde strafschoppenreeks

Engeland kwam niet enkel terug in de wedstrijd, het trok de lakens ook weer stevig naar zich toe. Raheem Sterling liet zich nog eens opmerken op links, maar moest zijn meerdere erkennen in de aanvliegende Chiellini. Even later kreeg ook Phillips de ruimte voor een borstcontrole en een volley, al ging die poging naast het doel van Donnarumma.

 

Italië leek onmondig af te tellen tot de strafschoppen tot ze plots zelf nog eens kort gas gaven. Pickford gooide zich blind voor de voorzet van Emerson en dat bleek voldoende om een ultieme doelpoging van Bernardeschi te voorkomen. Aan de overkant deed Donnarumma hetzelfde voor de neus van Maguire en zo maakte Wembley zich op voor een bloedstollende strafschoppenreeks.

 

Daarin leek Pickford de Engelsen de titel te gaan bezorgen door de strafschop van Belotti te stoppen. Tot Rashford en Sancho, op het nippertje ingebracht voor de penalty’s, op hun beurt tegen de paal en Donnarumma trapten. De misser van strafschopmeester Jorginho leek de Engelsen een levenslijn te geven, maar toen de amper 19-jarige Saka ook zijn meerdere moest erkennen in Donnarumma, was het Engelse sprookje voorbij.

 

Nee, het voetbal keert nog niet terug naar huis. Het maakt nog een uitstapje naar Italië, dat de afgelopen weken symbool stond voor passie, vuur en het mooie calcio van weleer.

Bron: sporza.be

Foto: Getty Images

Italië plaatst zich na bloedstollende penaltyreeks voor EK-finale, Spanje treurt

Italië heeft zich als eerste geplaatst voor de EK-finale. Na 90 minuten stond er 1-1 op het scorebord. Chiesa bracht de Azzurri op voorsprong met een heerlijke krul, de veelbesproken Morata scoorde tien minuten voor tijd de gelijkmaker. De verlengingen brachten geen winnaar. In de strafschoppenreeks toonde Italië zich het koelste. Alsof de duivel ermee gemoeid was, miste Morata de cruciale elfmeter.

Italië - Spanje in een notendop:

  • Sleutelmoment: In een zenuwslopende penaltyreeks hebben de Italianen de zenuwen net iets beter onder controle. Enkel Locatelli mist, terwijl bij Spanje zowel Olmo als Morata falen. Jorginho heeft geen last van de druk en zet de beslissende strafschop feilloos om.

  • Man van de match: Amper 18 jaar is hij, maar wat een sterk EK heeft Pedri gespeeld. Ook vandaag was hij weer dé uitblinker bij de Spanjaarden. Het wonderkind van Barça legde niet alleen de meeste kilometers af, zijn passing benaderde ook de perfectie. De beloning bleef uit, straks in Tokio krijgt hij een herkansing met Spanje op de Olympische Spelen.

  • Opvallend: Italië staat voor de 4e keer in de EK-finale, enkel Duitsland doet beter. De Azzurri konden wel nog maar 1 keer uiteindelijk ook de titel pakken, in 1968. In 2000 verloren ze na een golden goal van Trezeguet tegen Frankrijk, 9 jaar geleden kregen ze in de finale een 4-0-pandoering van Spanje.

Dominant Spanje laat de kansen liggen

Morata op de bank houden en Olmo in de basis droppen. Het was een verrassende keuze van Luis Enrique, maar het bleek een tactische meesterzet. Na een evenwichtig begin trok La Roja de wedstrijd resoluut naar zich toe met knappe combinaties. Het deed bij wijlen zelfs denken aan het tiki-taka-voetbal van zo’n 10 jaar geleden.

 

Na nog geen kwartier leverde dat een reuzenkans op. Met een heerlijke pass bracht Pedri Oyarzabal alleen voor Donnarumma, maar de Spaanse aanvaller nam de bal niet goed mee en zo kon Emerson de Azzurri behoeden voor een vroege opdoffer.

 

Spanje bleef de wet dicteren. Ferran Torres zette Jorginho te kijk met een heerlijke dribbel, maar de actie ook afronden lukte niet. Hét pijnpunt bij de Spanjaarden, want na alweer een knappe aanval kreeg Olmo de bal van dichtbij niet voorbij Donnarumma. Met een geweldige redding onderstreepte de doelman nog maar eens zijn waarde voor de Squadra Azzurra.

 

Pas kort voor de rust kon Italië uit het niks eens echt gevaarlijk zijn en bijna kreeg Spanje zelfs nog een koude douche. Op aangeven van Insigne probeerde Emerson, de vervanger van de onfortuinlijke Spinazzola, het van dichtbij vanuit een scherpe hoek. Zijn schot strandde op de lat.

Chiesa met een heerlijke goal, Morata slaat terug

Ook in de tweede helft bleef het smullen geblazen op Wembley. Immobile zorgde voor een eerste Italiaans prikje, maar leidde met balverlies ook al snel een kans in voor de Spanjaarden. Een schot van Busquets ging rakelings over doel.

 

Maar ook Italië liet zich niet onbetuigd, Simon moest plat op een lage knal van Chiesa. Op het uur lukte het wél voor de Juventus-speler na een heerlijke aanval. Donnarumma gaf de bal mee aan Verratti, Laporte kon de pass van Insigne naar Immobile nog onderscheppen, maar Chiesa pikte de bal op en krulde de openingstreffer enig mooi voorbij Simon.

 

Een flinke domper voor Spanje, dat bleef morsen met de kansen. Koke schilderde de bal op het hoofd van Oyarzabal, maar die liet de kans wéér liggen. Ook een afstandsschot van Olmo ging net naast. Bovendien bleef Italië loeren op de counter, Simon moest Berardi van de 2-0 houden.

 

Italië leek iets te zeker van zijn stuk en Spanje kreeg zo 10 minuten voor het einde wat het verdiende. Na een knappe één-twee met Olmo nam invaller Morata Donnarumma te grazen. 1-1 na de reguliere speeltijd en dus verlengingen op Wembley.

Morata van held naar antiheld, Jorginho knalt Azzurri naar de finale

Het momentum leek voor Spanje en dat bleek ook in de eerste verlenging. Donnarumma moest aan de bak op een vrije trap van Olmo, Chiellini kon met wat meeval de herneming van Morata afblokken. Ook op een gevaarlijke voorzet van Moreno moest Donnarumma zich nog eens onderscheiden.

 

De tweede verlenging bleek vooral een aanloop naar de penalty’s, bij beide ploegen was de tank leeg. Een treffer van Berardi werd nog terecht afgekeurd voor buitenspel, meer viel er niet meer te beleven.

 

Locatelli en Olmo openden de strafschoppenreeks elk met een misser, maar daarna gingen de ballen er vlotjes in. Tot Morata de vierde penalty slap in de handen van Donnarumma trapte. Jorginho kon de wedstrijd beslissen en liet die kans niet liggen. Met een flegmatieke trap loodste hij Italië naar de finale.

"Spanje heeft het ons moeilijk gemaakt"

  • Roberto Mancini (bondscoach Italië): "Weinig mensen geloofden erin, maar we staan wel in de finale. De spelers geloofden er vanaf de eerste dag in. We zijn bijzonder blij dat we de Italiaanse fans dit spektakel kunnen aanbieden. We moeten nog één wedstrijd spelen, daar moeten we nog eens hetzelfde doen. We wisten dat het een zeer moeilijke match zou worden, want geen enkele ploeg ter wereld kan zo op balbezit spelen als Spanje. Ze hebben het ons moeilijk gemaakt, ons zwaar onder druk gezet en het voetbal gespeeld dat wij wilden spelen. Maar we hebben alles gegeven tot op het einde, ook al waren we vermoeid. Zo’n penaltyreeks is een loterij, maar we mogen trots zijn dat we in de finale staan. Ik doe mijn hoed ook af voor Spanje, het is een bijzonder sterke ploeg."

  • Luis Enrique (bondscoach Spanje): “Dit is helemaal geen droevige avond voor ons. In het voetbal kan je winnen of verliezen. We moeten Italië feliciteren. Ik had voor het EK al gezegd dat we bij de 8 ploegen waren die het EK konden winnen. Ik denk niet dat ik fout was. We gaan naar huis met het besef dat we de titel hadden kunnen pakken. Ik kan mijn spelers niks verwijten, ze hebben uitstekend werk geleverd. We hebben getoond dat we een team zijn en dat moeten we blijven doen. Morata wou die penalty trappen, ook al heeft hij moeilijke momenten beleefd op dit EK. Hij heeft uitstekend gespeeld en gescoord. Ook Olmo was fantastisch. We hebben het Chiellini en Bonucci lastig gemaakt, terwijl zij Lukaku toch aan banden gelegd hadden. We hebben veel kansen gecreëerd, maar de beslissende actie ontbrak.”

  • Federico Chiesa (Man van de Match): "Het is zonder enige twijfel een van de mooiste avonden van mijn leven. Dergelijke matchen voor mijn land spelen en 60 miljoen Italianen mogen vertegenwoordigen, is een ongelooflijke droom waarvan ik nooit had gedacht dat ik die zou kunnen verwezenlijken. De tegenstander in de finale? Deze avond denken we enkel aan onszelf, zoals we het al het hele toernooi doen. Het is ook datgene wat ervoor heeft gezorgd dat we zover zijn geraakt: enkel denken aan wat we op het veld moeten doen en dan zien we de dag erna wel weer. Denemarken is een ploeg die vol intensiteit speelt. Op dit toernooi hebben ze al getoond dat ze een schitterende ploeg hebben met goeie spelers. Engeland heeft zeer sterke aanvallers, maar is ook sterk in alle andere linies."

Bron: sporza.be

UITSLAGEN WEDSTRIJDEN 03-07-2021

Droom is voorbij, Rode Duivels sneuvelen in kwartfinales tegen uitgekookt Italië

De kwartfinales zijn het eindstation geworden voor de Belgen op het EK. In een wervelende confrontatie met Italië maakten details het verschil. Donnarumma was niet te kloppen, zijn ploegmaats toonden zich hyperefficiënt bij twee mogelijkheden.  Lukaku zorgde voor hoop met de aansluitingstreffer, maar kende pech bij twee unieke kansen na rust. 

België - Italië in een notendop:

  • Sleutelmoment: Op het uur komen de Belgen plots bijzonder dicht bij de 2-2. De Bruyne duikt op aangeven van Doku de zestien in en legt de bal breed voor Lukaku. Die heeft aan de tweede paal de gelijkmaker aan zijn voet, maar zonder het goed te beseffen blokt Spinazzola het schot nog af.

  • Man van de match: Lorenzo Insigne effende met een heerlijk doelpunt kort voor de rust de weg naar de halve finales voor de Azzurri. Ook al kreeg de Napolitaan te veel ruimte, zijn afwerking bij de 0-2 was enig mooi. In de tweede helft knokte hij keihard mee om de voorsprong te beschermen.

  • Opvallend: Italië boekte vanavond zijn 15e opeenvolgende overwinning in de EK-campagne, kwalificatiewedstrijden inbegrepen. Geen enkel team heeft ooit zo’n reeks neergezet. Tot vandaag deelden de Azzurri met 14 wedstrijden op rij het record met Duitsland en België.

Efficiënter Italië

Geen halve seconde om naar adem te happen. België - Italië kondigde zich aan als een match in 6e versnelling.

 

Wel, beide ploegen toverden zowaar nog een 7e boven. Een megamatch in München. De elektriciteit hing al in de lucht bij de bekendmaking van de langverwachte opstelling. Mét Kevin De Bruyne. Zonder Eden Hazard, die zelfs niet fit genoeg bleek voor een plekje op de bank. Zijn vervanger: Jeremy Doku.

 

Vanaf het eerste fluitsignaal duwden beide ploegen vol het gaspedaal in. In 10 goede openingsminuten van de Duivels kon Lukaku, bediend door De Bruyne, meteen dreigen. Donnarumma toonde zich een eerste keer op de afspraak.

 

Nadien kreeg Italië meer grip op de partij. Net voor het kwartier kwamen de Duivels goed weg toen een doelpunt van Bonucci op een slecht verdedigde vrijschop (terecht) afgekeurd werd voor buitenspel. Een flinke waarschuwing. 

 

Onder leiding van De Bruyne - hoezo, pijnlijke enkel? - volgde een wervelend tegenoffensief. In minuut 22 begon de metronoom aan een geweldige rush over het halve veld. Van net buiten de 16 vuurde De Bruyne een geweldige knal af naar de linkerhoek, maar de lange grijparmen van Donnarumma duwden de poging naast.

 

Amper 5 minuten later zette De Bruyne een nieuwe tegenaanval op. Lukaku hield twee verdedigers aan de praat en probeerde het met een fijne plaatsbal, maar zag de Italiaanse doelman weer uitpakken met een geweldige save. Die dekselse Donnarumma…

 

De gemiste kansen zouden de Duivels zuur opbreken. Na ongelukkig balverlies van Vertonghen lieten de Belgen zich te makkelijk in de luren leggen door Barella. De middenvelder wroette zich tussen 3 Duivels en mikte de bal onhoudbaar in de verste hoek (0-1).

 

Na de tegentreffer was het team van Roberto Martinez even het noorden kwijt. Te veel ruimtes, weinig rust aan de bal. Chiesa krulde een poging net naast, Insigne deed dat niet. De spits van Napoli liet Courtois net voor rust kansloos met een fenomenale zwieper (0-2).

 

Het leek de doodsteek. Tot Di Lorenzo in de extra tijd van de eerste helft Doku nog een zetje gaf in de zestien: penalty! Lukaku zette hem feilloos om (1-2). Een levenslijn voor de Rode Duivels.

Lukaku krijgt de 2-2 er niet in

Ook na rust domineerde Italië, maar de kansen waren voor de Duivels. Kort na het uur kwam er zo eentje. Een schitterende omschakeling van de Duivels. Vermaelen, Doku, De Bruyne en dan… Lukaku, voor een quasi leeg doel. Alleen liep Spinazzola nét op het goeie plekje.

 

Een kans die voor eeuwig pijn zal doen. Martinez gooide zijn laatste troeven op tafel. Mertens en Chadli kwamen 20 minuten voor tijd op het veld.

 

Bijna meteen zorgden ze voor de gelijkmaker. Mertens stuurde Chadli weg op links, die de bal voor doel trok. Alleen kwam Lukaku een paar centimeter te kort om het leer in doel te koppen. Details die net niet goed vielen voor de Duivels.

 

Het slotkwartier met hoge intensiteit eiste slachtoffers. Chadli moest amper 3 minuten na zijn invalbeurt al naar de kant, Italië-sterkhouder Spinazzola volgde zijn voorbeeld met een zwaar letsel aan de achillespees.

 

In een laatste offensief van de Belgen schoot een bedrijvige Doku nog net over. De uitgekookte Italianen speelden de wedstrijd als meesterschurken uit. 

 

Geen gelijkmaker voor de Duivels. Dit was de match van het toernooi. Alleen kopen de Rode Duivels daar niks mee. Gewogen en te licht bevonden tegen de ijzersterke Squadra van Mancini.

 

Eerst de ontgoocheling verwerken, dan moet het vizier op Qatar 2022.

Bron: sporza.be

UITSLAGEN WEDSTRIJDEN 29-06-2021

UITSLAGEN WEDSTRIJDEN 28-06-2021

Rode Duivels na zinderende partij tegen potig Portugal naar kwartfinale

Met bloed, zweet en tranen richting kwartfinales op het EK. De Rode Duivels hebben zich - bijna letterlijk - voorbij Portugal gevochten. In een duel op het scherpst van de snee scoorde Thorgan Hazard met een heerlijke zwabberbal het enige doelpunt. Cristiano Ronaldo op de knieën. Laat nu Italië maar komen. Siuuuu!

België - Portugal in een notendop:

  • Sleutelmoment: Drie minuten voor de rust krijgt Thorgan Hazard even wat ruimte om naar binnen te schuiven vanaf de flank. De jongste van de twee Hazards haalt verwoestend uit en ramt het winnende doelpunt in de verste hoek.

  • Man van de match: Thomas Vermaelen heeft getoond dat hij dit niveau absoluut nog aankan. Met een combinatie van ervaring en verbetenheid was hij de rots in de branding in de Belgische defensie en hield hij Ronaldo aan de ketting.

  • Opvallend: Maar liefst 23 doelpogingen ondernamen de Portugezen in deze wedstrijd. De laatste keer dat België zoveel doelpogingen tegen kreeg, was in de kwartfinale tegen Brazilië in 2018. Ook toen trokken de Belgen aan het langste eind.

De zwabberbal van Thorgan Hazard

Soms lopen matchen helemaal niet zoals je het op voorhand verwacht.

 

België - Portugal was zo’n geval.

 

De Rode Duivels hadden in het Estadio de La Cartuja in Sevilla allerminst controle over de bal tegen Portugal. Onze gouden connectie De Bruyne - Lukaku? Bijna compleet onzichtbaar in de eerste 45 minuten.

 

België, met Thomas Vermaelen en Eden Hazard aan de aftrap, kwam een paar keer goed weg voor rust. Na amper 5 minuten kreeg Jota al een enorme mogelijkheid, maar de Liverpool-aanvaller kruiste naast.

 

Op het halfuur moest Courtois een vrijschop van Ronaldo pareren. Het waren kansen die de Duivels voor rust niét kregen. Portugal legde De Bruyne lam en Lukaku kende een zeldzame off-day - het kan de beste overkomen.

 

Wanneer de spits zijn motor in minuut 37 toch eens op volle toeren kreeg, stopten de sluwe Portugezen hem met alle mogelijke middelen af. Het zou niet bij die ene keer blijven.

 

En dan viel er kort voor rust plots een geschenk uit de Spaanse hemel. Een aanval die begon bij Courtois - geweldig hoe hij Ronaldo uitkapte - en eindigde bij Thorgan Hazard.

 

Het soms onderschatte broertje van Eden besloot in minuut 42 om aan te leggen aan de rand van de 16. Met een heerlijke zwabberbal zette de aanvaller Rui Patricio helemaal op het verkeerde been.

 

Een goal van levensbelang. Plots zaten de Duivels in de driver's seat.

Bibberen en beven in de slotminuten

In de extra tijd van de eerste helft kreeg de euforie toch een tikje. Bij een late Belgische counter haalde Palhinha zijn mes boven op de enkel van De Bruyne. 

 

De metronoom van de Duivels trok een pijnlijke grimas, maar stapte toch uit de tunnel voor de 2e helft. Het was van korte duur. 2 minuten later strompelde De Bruyne dan toch naar de kant. Een domper.

 

Portugal gooide beetje bij beetje zijn troefkaarten op tafel. Bruno Fernandes kwam, Joao Felix eveneens. Het leverde kansjes op. Zo trapte Jota over en testte Felix de concentratie van Courtois met een kopbal.

 

Maar écht dicht bij een goal kwam Portugal niet. Het begon Cristiano en co te frustreren. Fernandes deelde een zoveelste venijnige tik uit op de gevoelige enkel van Eden Hazard, die een uitstekende partij speelde.

 

Wanneer Pepe door ging op Thorgan Hazard en Lukaku een tik op het hoofd te verwerken kreeg, gingen de poppen helemaal aan het dansen.

 

Voor de Duivels geen slechte zaak. De Portugezen verloren zichzelf in hun frustratie. Ondertussen tikten de minuten langzaam weg.

 

In het slot werd het toch nog pompen of verzuipen. Courtois - een zoveelste topprestatie - stond pal op een kopslag van Ruben Dias en zag hoe Guerreiro de paal trof. Ook Eden Hazard sneuvelde nog in de Spaanse veldslag.

 

Het zweet parelde op het voorhoofd van Roberto Martinez. Maar de Duivels bleven overeind. Niet met mooi voetbal, maar op vechtlust en strijd.

 

Wie gaat erom malen als de Duivels op 11 juli in Wembley staan? Laat Italië maar komen. Afspraak vrijdag in München.

Bron: sporza.be

UITSLAGEN WEDSTRIJDEN 27-06-2021