VOELT U ZICH NOG VEILIG OP HET OPENBAAR VERVOER IN VLAANDEREN???

TWEE VAN ONZE LEZERS NIET ... EN ZIJN BANG NU !!!

Vandaag vraag over dienstregeling bus 36...aangevallen door minstens 20 andersziende mannen...meer foto,s mocht ik ni nemen of gsm vernietigen daarna ook aangevallen te zijn geweest door deze 2... zowel ik als bruno...en sorry geen belg in de buurt,na de slagen on mijn gezicht en rug en bij bruno vanalles in gezicht gesmeten...hebben ze met ong 20 in een taal die ik ni verstaan getuigen...bijeen gezocht...na pijn en (spreek ok niet uit) beldigingen in hun taal (doe dit en dat met u moeder )hebben we nog 2u bij politie gezetten...en nu? Lang leve al 18j linkeroever!

NAMEN SLACHTOFFERS GEKEND BIJ DE REDACTIE

 

OPEN BRIEF !!!

( EX TV ICOON )

WIES ANDERSEN...

VAN WILDE WELDOENER TOT VERGETEN PERSOON, DOOR ONZE OVERHEID... ZWIJGEN KAN HIJ NIET MEER. EEN OPEN BRIEF AAN ONZE KRANT.

Brasschaat, 19 januari 2018

 

Aan de heer Jo Vandeurzen

Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin

 

Geachte heer Minister,

Mag ik U laten weten dat ik protesteer m.b.t. de derde weigering van “Belastingvermindering voor giften in geld” die U ondertekende. Daarmee ontneemt U ons nogmaals de kans hulp te kunnen bieden aan o.m. kinderen in armoede.

 

Ik richtte mijn Fonds op vanuit diepe verontwaardiging over de wijze waarop diverse hulporganisaties functioneren. Ik heb er als vrijwilliger 15 jaar gewerkt. Hun behaalde prestaties hebben ze te danken aan de mensen die belangeloos jaren, dag na dag werk leveren. Als zij niet opdagen hebben de daklozen niet te eten.

 

Toen ik mij als vrijwilliger ging aanmelden bij De Terp/CAW kon ik hen vanwege General Motors gratis een camionette bezorgen om hun doorgezakte wagen te vervangen die het eten bij de voedselbank ging ophalen. Er is mij toen door Henk Heefting, toenmalig hoofd van de instelling, in bijzijn van zijn accountant geantwoord : “Wat jij moet doen Wies, is geld binnen halen en daarvan geven we jou 10%” (sic) Toen wist ik het al. Heefting is nog jaren gebleven en kreeg later een hoofdpost bij OCMW Antwerpen.

 

Het gebrek aan directe betrokkenheid en gesjoemel - blijkbaar een chronische ziekte - heeft mij diep geraakt. Ik verzoek u daarom mij de gelegenheid te geven mijn jarenlange ervaring met “facts en figures” voor u uit de vergetelheid te halen.

 

Wies Andersen Fonds onderscheidt zich van andere hulporganisaties doordat het ze zich ‘Rechtstreeks” richt naar mensen en kinderen in erbarmelijke

 

omstandigheden. Daarvan zijn niet altijd bewijzen voorhanden en is persoonlijke inzet niet zomaar makkelijk te verwerken in een audit.

 

 

 

De jaarrekening van mijn accountant heeft uw kabinet blijkbaar geen beeld kunnen gegeven van onze werkelijke inbreng.

 

Ik lees: “… wij hebben ‘onvoldoende’ geld uitgegeven…” Mogelijk, want giften aan bestaande hulporganisaties hebben we stopgezet omdat volgens mij het door ons geschonken geld niet steeds volgens afspraak werd gebruikt en ons nooit duidelijk werd gemaakt waaraan het dan wel besteed werd. “Music for the Homeless”, ons jaarlijks event, ‹is geen bijdrage’. Vreemd, het is immers niet enkel een fundraising maar vooral een kans om via de media met belangeloze vooraanstaande artiesten en VIP’s, aandacht te vragen voor de problematiek van kansarmoede.

 

 

 

Bij OCMW (Antwerpen) heb ik drie jaar gebedeld om medewerking te krijgen, ons de nodige hints te geven om gezinnen en kinderen te kunnen helpen. Geen enkele hulp was mogelijk, tegenwerking wel. Klachten doorgeven aan het hoofd van de der instelling kon absoluut niet, niet onder Monica De Coninck (VISAkaart-periode) en ook later niet. Met mevrouw Homans werd een afspraak gepland op het stadhuis, om daar van haar medewerkers te horen dat ze ‘net vertrokken was voor een dringend interview op TV’, wat helemaal niet waar was toen bleek dat ze me vanuit haar bureau letterlijk op het lijf liep en vluchtte zonder groet, onder geschreeuw “Ik heb het zo druk, zo druk” (om minister te worden waarschijnlijk). Daar is het bij gebleven. OCMW Brasschaat, geen enkele medewerking. Van deze laksheid en tegenwerking heb ik de trieste bewijzen.

 

 

 

Waar we dan op eigen houtje bij gezinnen konden komen heb ik de meest schrijnende toestanden gezien en ook vrienden dokters, tandartsen en opticiens gevraagd om het nodige te doen waar dat kon. Het wekelijkse ophalen bij een bakker in Brasschaat en levering in Antwerpen voor De Steenhouwer voor het ontbijt en de middagsoep, de pakken geschonken kleren die niet bij mij niet werden opgehaald, terwijl twee camionettes in “De Plataan” dienden om de privéverhuisjes te doen voor eigen medewerkers en zoveel meer en minder.

 

We hebben toen besloten ons geld op te sparen voor meer betrouwbaarheid. Die hebben we gevonden via onze vrienden van UNICEF.

 

Met dat geld nu willen een project steunen bij JUNO (Jeugdzorg EMAUS) in Schoten. De eerste storting van 5.000 euro voor de aanleg van een multi-sportterrein begroot op 80.000 is gestort en verder ligt nog 20.000 klaar. De rest zou makkelijk kunnen gegenereerd worden uit van giften indien er sprake is van de aftrekbaarheid die u ons alsnog weigert.

 

Uit een antwoord aan mij gericht van mevrouw Inge Vervotte:

 

“… Indien u wenst ben ik bereid de vraag die u gaat richten naar Minister Van Overtveldt en Minister Vandeurzen mee te ondersteunen.” (sic)

 

 

 

Ik heb ook bij uw collega Van Overtveldt betoogd voor herziening van de beslissing.

 

Mocht mijn Fonds dit jaar weer niet in aanmerking komen dan gaat een groot en zinvol project verloren en zal ik ook stoppen met dit werk en de dagelijkse ergernis die daarbij hoort. Ik ben hartpatiënt, maar het brein functioneert nog, vandaar dit schrijven waaruit dit misschien niet meteen blijkt.

 

 

 

Geachte mijnheer de minister, ik stel veel hoop op U, en dank u voor uw betrokkenheid.

 

 

 

Met achting.

 

Wies Andersen

 

afg. Bestuurder WAfonds, vzw

 

Brasschaat 6 april 2018

 

 

 

 

Aan de heer Jo Vandeurzen,

 

Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin

 

 

 

 

 

 

 

Mijnheer de Minister,

 

 

 

In bijlage kan u mijn schrijven vinden dat ik u heb gestuurd op 19 januari van dit jaar. Het is nu 6 april.

 

 

 

De leden van mijn foundation en vooral vrijwilligers van diverse organisaties hebben reeds lang aangedrongen op dit alert aan u, met de vaste overtuiging nog wel, dat u zeker zou reageren en meteen uw positie laten gelden om schoonschip te maken met de aangehaalde toestanden die ik u - na 15 jaar vrijwilliger dienst - nog meer gedetailleerd wilde toelichten. Vandaar mijn vraag naar een persoonlijk onderhoud. Maar die kans lijkt me bijzonder klein nu, na uw blijken van desinteresse.

 

 

 

Vrijwilligers en mijn trouwe leden, maar vooralles zij die de meest elementaire hulp nodig hebben, zullen het beschouwen als “Schuldig Verzuim“ u hebt ons belet hulp te bieden aan mensen en kinderen in nood. U hebt ons Fonds die kans al 3 jaar ontnomen en ook nu weer zonder onderzoek, door de beslissing van “Kind en Gezin” en het Ministerie van Financien om de “Belastingvermindering voor giften en geld” niet toe te staan.

 

Het is toch aan u om de gepasteen beschikbare ondersteuning te geven aan wie daar als eerste voor in aanmerking komt..

 

 

 

Wij verwachten alsnog een reactie van u en een herziening van de willekeurige genomen beslissing door mensen die onze visie op field work niet kennen noch begrijpen. Ook ons grote nieuwe project staat daardoor nu op instorten. Triest, vindt u niet ?

 

 

 

 

 

Met vriendelijke groet.

 

 

 

Wies Andersen

 

afg. bestuurder WAFonds

 

 

 

 

 

Monsanto: we hebben gewonnen!!!!

Lieve Avaazers, 

De hoorzitting is net afgelopen en de rechter heeft gehakt gemaakt van Monsanto's dagvaarding van Avaaz!!!! 

Hij zei dat de dagvaarding een "enorm schokeffect" teweeg zou brengen, en dat "geen enkel lid zou willen dat zijn of haar persoonlijke gegevens en activiteiten bekend zouden zijn". Hij gaf Monsanto zelfs een speech over democratie en vrijheid van meningsuiting!! 

De Avaaz-leden die in de rechtbank aanwezig waren gaven spontaan een enorm applaus en konden een enorme glimlach niet onderdrukken. Hier is een korte video van onze campagneleider Iain Keith, opgenomen vlak na de zitting: 


Deze dagvaarding was ontzettend griezelig. En Avaaz zou maandenlang hebben moeten werken en duizenden euros hebben moeten uitgeven om elk document met alles wat we ooit over Monsanto hebben gezegd of geschreven op te duikelen en over te dragen. Waaronder de e-mailadressen en identiteitsgegevens van leden die overheidsambtenaren berichten stuurden over Monsanto! 

Erger nog, volgens onze advocaten worden verzoeken als die van Monsanto over het algemeen automatisch toegezegd door rechtbanken in New York! Omdat meer informatie meestal meer rechtvaardigheid betekent. 

Maar onze gemeenschap kwam in actie. Met de donaties van meer dan 200.000 Avaazers konden we de beste advocaat in dit vakgebied inhuren -- Andrew Celli, die veel soortgelijke zaken heeft gedaan en gewonnen. Met zijn team en het Avaaz-team werkte hij aan een vernietigend weerwoord op de Monsanto-dagvaarding. Het is lang en zit vol juridisch jargon, maar als je die taal spreekt is het prachtig -- lees het hier

Monsanto vloog zijn beste advocaat naar New York, een man die van alles verdedigde, van asbest tot lood en arsenicum. Maar met briefings en verbale argumenten kon ons team de rechter overtuigen. Hij verwierp de volledige dagvaarding, wat een zeldzame uitspraak is!!! Meestal vernauwen rechters alleen de reikwijdte van een dagvaarding zodat deze redelijker wordt, maar de rechter kon niks redelijks vinden in wat Monsanto van ons eiste! 

Avaaz-leden, Avaaz-medewerkers en onze advocaten vieren de overwinning voor de rechtbank!


Dit is een feestelijk moment, maar het wil niet per se zeggen dat de strijd gestreden is. 

Monsanto kan nog in hoger beroep gaan, of zou een andere manier kunnen vinden om ons te intimideren. Maar met deze prachtige overwinning hebben we een precedent geschapen. We hebben een fantastisch juridisch team, en, zoals altijd, een fantastische burgerbeweging die alert blijft en op zal staan tegen machtige multinationals als dat nodig is. 

Met dit soort juridische gevechten willen ze ons afschrikken. De tranen springen me in de ogen als ik me bedenk dat ik me hierover geen zorgen hoef te maken, omdat ik de Avaaz-gemeenschap aan mijn zijde heb. Want zelfs de machtigste mensen op aarde zijn minder machtig dan de waarheid, minder machtig dan gewone, goede mensen die samenkomen om op te staan voor alles wat we liefhebben, minder machtig dan wij, deze geweldige beweging. 

Met ontzettend veel dankbaarheid,
Ricken en het hele Avaaz-team 

PS - Nog een prachtig voorbeeld van de kracht van deze beweging: in reactie op onze fondsenwervingscampagne voor de Monsanto-dagvaarding nam een Avaaz-lid contact met ons op. Hij stelde voor in gesprek te gaan met Bayer -- het bedrijf dat Monsanto zal overnemen -- zodat we met hen deze aanval kunnen bespreken. Hij schreef zowel mij als de CEO van Bayer persoonlijk, en deze laatste belde hem een paar uur later terug om te zeggen dat hij graag met mij in gesprek wilde! Maandag hebben we een afspraak. Ik heb geen idee wat daar uit zal komen, maar dit is nog een voorbeeld van hoe geweldig deze beweging is en hoe bijzonder het is om er onderdeel van uit te maken. Heel veel dank dat je bent wie je bent. 

EEN WOORD VAN WIES

Na jaren van OCMW-tegenwerking i.v.m. het geven van adressen waar mensen en vooral kinderen in erbarmelijke omstandigheden moeten opgroeien, heeft het Wies Andersen Fonds contact opgenomen met een bijzonder geschikt tehuis .... JUNO in Schoten. Wij hebben het idee opgevat hen met een grote bijdrage te sponsoren voor de aanleg van een multy-sportterrein.

lets over JUNO

'Thomas (7 jaar) en zijn zusje, Ifse ( 4 jaar) wonen niet meer thuis. Hun moeder is verslaafd aan drugs en prostitueert zich. De vader van Thomas zit in de gevangenis en de vader van Jlse is onbekend. Het milieu en de leefomstandigheden van het gezin maken dus, dat de ouders er niet in slagen de dagelijks zorg voor hun kinderen
op zich
te nemen. '

In het begeleidingstehuis JUNO kunnen deze kinderen van drie tot eenentwintig jaar terecht. Ze bevinden zich in een dusdanig problematische situatie dat 'uithuisplaatsing' een noodzaak is.

Het anders- zijn, dat ze hebben moeten ervaren door hun thuissituatie en nu door plaatsing in JUNO maakt hen erg kwetsbaar. Zorg opnemen voor deze kinderen gaat dan ook veel verder dan bed, bad en eten.

Het uitgangspunt hierbij is inzetten op hun krachten en sterktes en daarbij zijn sportactiviteiten essentieel. Ze geven hen niet enkel de ruimte om zich te ontladen, maar brengt ze in contact met andere jongeren en hun familie als mogelijke toeschouwers.

Gezonde competitie heeft immers een rechtstreeks effect op eigenwaarde, teamspirit , motivatie en groepsdynamiek. Ze zijn een meerwaarde bij integratie met de buitenwereld en naar hun toekomst en familie toe.

Ingevolge de negtaieve erervaring die WAF heeft met giften aan diverse hulporganisaties in het Antwerpse willen wij nog enkel geld en hulp geven voor een welomschreven project. Dat is hier het geval. Het geven van het bedrag gebeurt in schijven - dit om de veiligheid in te bouwen dat indien gewenst er steeds de mogelijkheid bestaat om ons uit het project terug te trekken. Indien alles loopt volgens afspraak voorzien we een som van 20.000 euro. WAf zal er nauwgezet op toezien tijdens de verwezelijking. Met het tehuis is er een optimale sfeer om te starten en een succes voorspelbaar.

Gesprekken van het bestuur van JUNO met de schepen en burgemeester van Schoten lopen, en volgens huidige planning zou het multy-sportveld speelklaar zijn tegen zomer 2018.

Wies Andersen